28.08 – piątek – godz. 20:30
/ wieża i ogród kościoła św. Katarzyny / brak transmisji online! /
Koncert finałowy – Niesione wiatrem
Koncert dla uczczenia 10-lecia współpracy ze Spółką GIWK
Monika Kaźmierczak,
Witold Maciak,
Zuzanna Podolak,
Artur Samul,
Oskar Skorowski (Polska),
Vilius Aleinikovas,
Urtė Krutkevičiūtė,
Ignas Vydeika (Litwa)
/ carillon
Przygotowanie projekcji na ekranach wietrznych:
Robert Turło, Adam Przybysz (ASP Gdańsk)
Program:
Monika Kaźmierczak:
Grażyna Pstrokońska-Nawratil (*1947)
Fraktale wodnych kryształów (2025)
Vilius Aleinikovas:
Laimės žiburys (Światło szczęścia) – improwizacja
Witold Maciak, Ignas Vydeika:
Urszula Koza (*1993)
Mchy i paprocie (2026) z cyklu Pamięć lasu – premiera
Zuzanna Podolak, Artur Samul:
Artur Samul (*1992)
Saulė eina Vandenio ženklu / Słońce w znaku Wodnika (2026)
Inspirowany obrazem Ciurlionisa o tym samym tytule: Wodnik
Saulė eina Žuvų ženklu / Słońce w znaku Ryb (2026)
Inspirowany obrazem Ciurlionisa o tym samym tytule: Ryby
– premiery
Zuzanna Podolak:
Grad we mgle, Księżycowe Światło – improwizacje
Oskar Skorowski:
Eter – improwizacja inspirowana żywiołami
Urtė Krutkevičiūtė:
Yiorgis Sakellariou (*1976)
Dissipo Ventos, Fulgura Frango (Rozpraszam wiatry, łamię błyskawice) na carillon z elektroniką (2024) – premiery
ok. godz. 21.15
Kamil Cieślik (*1991)
Opowieści Fontanny Heweliusza (2016) na carillon, elektronikę i Fontannę Heweliusza
Do utworów przedstawione zostaną animacje na „wietrznych ekranach”, przygotowane przez słuchaczy Pracowni Animacji i Działań Wizualizacyjnych na Wydziale Grafiki gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych pod przewodnictwem Roberta Turły i Adama Przybysza.
Monika Kaźmierczak
jest gdańską carillonistką od 2001 roku. Absolwentka Akademii Muzycznej w Gdańsku (Teoria Muzyki, Muzyka Kościelna, Dyrygentura Chóralna) oraz Niderlandzkiej Szkoły Carillonowej w Amersfoort. Naukę gry na carillonie zaczęła podczas kursów organizowanych przez Muzeum Historyczne Miasta Gdańska, które prowadził Gert Oldenbeuving z Holandii. Laureatka wielu stypendiów i kilku międzynarodowych konkursów gry na carillonie.
W 2012 roku uzyskała doktorat w zakresie gry na carillonie na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej w Gdańsku.
Obecnie jest adiunktem na Akademii Muzycznej w Gdańsku, gdzie uczy m.in. carillonu. Działa w Polskim Stowarzyszeniu Carillonowym. Od 2018 roku nominalnie pełni funkcję carillonistki miejskiej. Aktywnie organizuje koncerty w Gdańsku (m.in. Gdański Festiwal Carillonowy, cykl Muzyka z gdańskich wież z zespołem Tubicinatores Gedanenses, cykl Mobillon), kursy gry na carillonie i sama koncertuje w Polsce i na świecie, m.in. na Litwie, we Francji, Belgii, Holandii, Stanach Zjednoczonych, Irlandii, Portugalii i in. Dokonuje wielu premier nowej muzyki na carillon. W 2021 roku otrzymała najważniejsze wyróżnienie kulturalne w Gdańsku – nagrodę Splendor Gedanensis oraz brązowy medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2022 i 2025 roku nagrane przez nią albumy Contemporary Carillon i Contemporary Carillon II (PWM, seria Anaklasis) uzyskały nominację do nagrody Fryderyków w kategorii muzyki klasycznej.
Vilius Aleinikovas
rozpoczął naukę muzyki w wieku pięciu lat w gimnazjum artystycznym im. Eduardasa Balsysa w Kłajpedzie, gdzie jego głównymi kierunkami były fortepian i dyrygentura chóralna, a następnie kontynuował naukę w Narodowej Szkole Artystycznej im. M. K. Čiurlionisa, gdzie studiował dyrygenturę chóralną i orkiestrową u Ricardasa Šumili i profesora Martynasa Staškusa. Jest laureatem kilku krajowych konkursów dyrygenckich i zadebiutował w 2023 roku z orkiestrą symfoniczną szkoły w Palanga Kurhaus. W 2025 roku został przyjęty do Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru, aby kontynuować studia w zakresie dyrygentury orkiestrowej. Oprócz dyrygentury zdobył również uznanie jako pianista i wokalista. Interesuje się nauką, sztuką wizualną i budownictwem instrumentów muzycznych.
Witold Maciak
jest klawesynistą, kompozytorem i wykonawcą muzyki mikrotonowej. Absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej w Warszawie (ZPSM nr 1) w klasie klawesynu prof. Beaty Popis, obecnie studiuje w Królewskiej Szkole Carillonowej w Mechelen w Belgii. Swoją wiedzę poszerza, uczestnicząc w licznych kursach mistrzowskich w Polsce i za granicą, ucząc się u wybitnych specjalistów, takich jak Eddy Mariën, Monika Kaźmierczak, Rien Donkersloot czy Boudewijn Zwart. Równocześnie Witold aktywnie działa w środowisku akademickim. W 2025 roku, wspólnie z Johnnym Reinhardem, wydał książkę Circular Reasoning – Secrets of Baroque Tuning, opublikowaną przez wydawnictwo Vision Edition w Anglii. Zainteresowania muzyczne Maciaka są bardzo szerokie — obejmują muzykę dawną i współczesną, a także muzykę innych kultur. Witold jest aktywnym studentem i wykonawcą karawitanu – indonezyjskiej sztuki muzycznej. Współpracuje m.in. z Warsaw Gamelan Group oraz Jody Diamond.
Ignas Vydeika
to przedstawiciel młodego pokolenia litewskich kompozytorów, saksofonistów oraz carillonistów. Obecnie studiuje wykonawstwo muzyki jazzowej w Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru. Wyróżnia się szeroką aktywnością artystyczną i edukacyjną, regularnie biorąc udział w projektach międzynarodowych – w latach 2024-2025 przebywał na wymianie w ramach programu Erasmus+ w RAMA Conservatory w Aalborgu (Dania). Obecnie Ignas gra na saksofonie barytonowym w big-bandzie Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru. Droga Ignasa jako carillonisty rozpoczęła się jesienią 2019 roku podczas edukacyjnego programu „Atrask karilioną” („Odkryj carillon”), organizowanego przez Klaipėdos koncertų salė. Od tego czasu uczestniczył w licznych kursach mistrzowskich w kraju i za granicą, doskonaląc swoje umiejętności pod kierunkiem uznanych pedagogów i wykonawców, m.in. Giedriusa Kuprevičiusa, Moniki Kaźmierczak, Boudewijna Zwarta, Eddy’ego Mariëna oraz Koena van Assche.
Zuzanna Podolak
absolwentka OSM II st. na specjalności skrzypce oraz Archidiecezjalnego Instytutu Muzyki Sakralnej w Przemyślu. Aktualnie studiuje psychologię oraz muzykę kościelną. Brała udział w organizowanych przez Akademię Muzyczną w Gdańsku i Muzeum Gdańska kursach gry na carillonie oraz koncertach na tym instrumencie. Szczególnie interesuje ją improwizacja carillonowa.
Artur Samul
absolwent kompozycji, śpiewu solowego oraz klawesynu na Akademii Muzycznej w Gdańsku. W trakcie studiów klawesynowych doskonalił także grę na carillonie, a samodzielnie oraz podczas warsztatów uczył się komponować i aranżować utwory na carillon.
Jest autorem utworów solowych i duetów na carillon, jak również kompozycji i opracowań granych o pełnych godzinach przez automat carillonu Ratusza Głównego Miasta w Gdańsku. Jego aranżacja melodii Roty Feliksa Nowowiejskiego została wyłoniona w konkursie i jest odtwarzana przez automat gdańskiego ratusza codziennie o godz. 12:00.
Oskar Skorowski
ur. w 2001 roku w Gdańsku i związany z rodzinnym miastem oraz kulturą muzyczną regionu. Student specjalności Muzyka kościelna oraz organów na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Gry na carillonie uczy się u dr Moniki Kaźmierczak i uczestniczy w licznych kursach gry na tym instrumencie.
Urtė Krutkevičiūtė
urodzona w 2007 roku w Kłajpedzie na Litwie. Jej zainteresowanie muzyką ukształtowało się już w młodym wieku, obejmując naukę gry na fortepianie, lekcje śpiewu w chórze i zajęcia zespołowe, a także pisanie recenzji muzycznych i analizę muzyki ludowej. Przygoda Urtė z carillonem rozpoczęła się jesienią 2022 roku, kiedy to wraz ze swoją mentorką Moniką Kazmierczak rozpoczęła pierwszą sesję programu „Atrask Karilioną” (Odkryj carillon). Dla Urtė program ten jest idealnym miejscem do poszerzania horyzontów muzycznych, odkrywania nowych, ekscytujących instrumentów i łączenia innych zainteresowań artystycznych podczas tworzenia aranżacji. Obecnie jest studentką studiów licencjackich na Uniwersytecie Witolda Wielkiego (VMU) na kierunku produkcja muzyczna, gdzie zdobywa umiejętności kompozytorskie i inżynieryjne w dziedzinie muzyki. Carillon jest instrumentem, który pomaga jej pielęgnować i rozwijać miłość do muzyki, a jednocześnie zdobywać wiedzę teoretyczną i praktyczną, która koreluje z jej studiami artystycznymi i technologicznymi. Podczas tegorocznego weekendu festiwalowego ma nadzieję zaprezentować, jak pięknie carillon łączy się zarówno z elektroniką, jak i sztuką wizualną, zwłaszcza w kontekście tematu przewodniego – natury.
Urszula Koza
wrocławianka, absolwentka Akademii Muzycznej im. Karol Lipińskiego we Wrocławiu w klasie kompozycji prof. Stanisława Krupowicza (dyplom z wyróżnieniem, 2018). W ramach programu Erasmus+ studiowała także we Włoszech: w Conservatorio „Francesco Venezze” w Rovigo (Nicola Evangelisti, Andreina Costantini – kompozycja ogólna, Marco Biscarini – kompozycja filmowa) i w Conservatorio Santa Cecilia w Rzymie.
W swoich utworach koncentruje się przede wszystkim na detalach brzmienia i barwie, szczególnie często sięgając po kameralne składy i wplatając do swoich utworów wiolonczelę i głos ludzki. Czerpie inspirację ze świata przyrody, sztuk pięknych, filozofii i poezji, którymi fascynuje się od dawna. Chociaż nie uważa się za synestetkę, ogromną rolę w jej twórczości odgrywają skojarzenia dźwiękowo-barwne.
Laureatka I nagrody na Międzyuczelnianym Konkursie Kompozytorskim dla Studentów za utwór Sonet II na wiolonczelę i akordeon (Warszawa 2014), II nagrody na XXIII Ogólnopolskim Otwartym Konkursie Kompozytorskim im. A. Didura w Sanoku za kompozycję A cradle song do słów W. B. Yeatsa na mezzosopran i kwartet smyczkowy (2016), finalistka le 9e Concours international de composition d’œuvres musicales à destination pédagogique za Ces espaces infinis na wibrafon i fortepian w Boulogne-Billancourt (Francja, 2021).
Jej utwory wykonywano na festiwalach i koncertach w Polsce (Wrocław, Gdańsk, Warszawa, Żagań, Sanok, Poznań), Anglii, Belgii, Francji i we Włoszech. Kompozycje Gdybyś i Hommage à W. W. na altówkę solo były utworami obowiązkowymi podczas VIII Wrocławskiego Konkursu Młodych Altowiolistów we Wrocławiu. Współpracowała m.in. z Sound Factory Orchestra, Ensemble de l’Amitié, Tomaszem Marutem, a na 2026 zaplanowane są już wykonania jej utworów przez zespoły takie jak Orkiestra Filharmonii Sudeckiej w Wałbrzychu, Maier Duo (Kanada), Sauti Duo (Hiszpania).
Stypendystka Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego (2010), Prezesa Rady Ministrów (2011), Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2014), Rektora Akademii Muzycznej we Wrocławiu (2014, 2015), Prezydenta Wrocławia (2015).
Obecnie specjalizuje się w nauczaniu kształcenia słuchu z zastosowaniem metod wypracowanych w Zakładzie Kształcenia Słuchu i Wyobraźni Muzycznej wrocławskiej Akademii Muzycznej. Prowadziła m. in. warsztaty z kształcenia słuchu dla Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, w szkołach muzycznych II stopnia oraz podczas zagranicznych seminariów poświęconych tej tematyce (Włochy, Hiszpania). W latach 2018-2023 uczyła przedmiotów z zakresu teorii muzyki w szkołach muzycznych Dolnego Śląska (Wrocław, Świdnica). Obecnie prowadzi zajęcia z kształcenia słuchu oraz harmonii praktycznej z elementami improwizacji na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury, Teorii Muzyki i Muzykoterapii, a także kształcenia słuchu na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, z którą współpracuje od 2018 roku. Od 2024 roku wraz z mgr Joanną Kołodziejską pełni funkcję opiekuna studenckiego Koła Naukowo-Artystycznego Kompozycji i Teorii Muzyki.
Pracuje nad doktoratem z kompozycji.
Adam Przybysz
projektant 3D i animator, absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Pełni funkcję asystenta w Pracowni Animacji i Działań Wizualizacyjnych prowadzonej przez dr. Roberta Turło, gdzie wspiera studentów w rozwijaniu kompetencji z zakresu nowych mediów.
W swojej praktyce artystycznej i badawczej łączy technologie immersyjne, zwłaszcza wirtualną rzeczywistość (VR), z procesami
algorytmicznymi, eksplorując ich potencjał w kontekście sztuki i edukacji. Szczególną uwagę poświęca możliwościom wykorzystania VR jako innowacyjnego narzędzia dydaktycznego.
Aktywnie dzieli się swoją wiedzą, prowadząc warsztaty z animacji i modelowania 3D. Współpracuje z instytucjami kultury przy realizacji projektów o charakterze komercyjnym, artystycznym i edukacyjnym. W swojej pracy konsekwentnie stawia na eksperyment jako metodę poznawczą i twórczą.
Robert Turło
reżyser animacji, scenarzysta, animator. Autor wideoklipów oraz filmów animowanych. Dr sztuk pięknych, laureat ponad 20 nagród za realizacje filmowe, w tym: Światowy Złoty Medal na New York Festivals (2005), nagroda specjalna „REMI” w Houston (2007), nominacja za film krótkometrażowy do „Złotej Palmy” w Cannes (1991).
Od 2003 roku współpracuje stale ze Studiem Filmów Animowanych w Poznaniu (filmy krótkometrażowe dla dzieci). W latach 2013-23 roku programował i prowadził otwartą edukacyjną pracownię warsztatową „Animowana Łaźnia” przy CSW Łaźnia w Gdańsku.
Od 2016 roku prowadzi Pracownię Animacji i Działań Wizualizacyjnych na ASP w Gdańsku.
Od 2019 – obecnie jest pomysłodawcą i szefem Festiwalu Animacji Żywej SLAM Animacyjny.
